نامه سرگشاده به رییس محترم قوه قضاییه، در انتقاد به برخی از سخنان معاون فرهنگی قوه قضاییه

بسمه تعالی

جناب آیتالله صادق آملی لاریجانی

رییس محترم قوه قضاییه؛

با اهدای سلام و احترام؛

انتظار داشتیم که فعالیت جناب حجت الاسلام هادی صادقی در سمت معاونت فرهنگی، پیامآور تحول بزرگ فرهنگی در قوه قضاییه باشد؛ تحولی ایده گرفته از اسلام عزیز و منطبق با نیازها، ضرورتها و مشکلات امروز جامعه و با بسترسازی برای فردا و آیندهای بهتر.

اما برخی از بیانات ایشان، نه تنها این انتظار و امید را متزلزل نمود، بلکه ایجاد نگرانی از امروز و فردا را تشدید نیز نموده است!

پیش از اشاره به فرازهایی از بیانات ایشان، لازم است متذکر گردم که هیچ تردید ننمایید که به شدت با فمینیسم، فرهنگ، آموزهها و بایدها و نبایدهای فمینیستی که حُقهی دیگری برای اسارت بیشتر بانوان میباشد مخالفم؛ و با شدت بیشتری به حکیمانه بودن تمامی احکام اسلام، معتقدم؛ و هم چنین نسبت به مواضع نظری و عملی این دولت و به ویژه لوایح فرهنگیاش نیز هیچ نظر مثبتی ندارم؛ لذا اجازه نخواهم داد که احیاناً "انتقاد" با "اتهام به منتقد" توجیه شود.

چنان که مستحضرید، مردم شریف ما، در بُعد نظری، هیچ مشکلی با خدا، پیامبر (ص)، قرآن، اهل بیت علیهم السلام و معاد خدا ندارند، و اگر در بُعد عملی، با مسلمانی مشکل پیدا میکنند، علل گوناگون و متعددی دارد که یکی از مهمترین آنها، بدفهمیها و بد معرفی و دفاع کردنها و بد عمل نمودنهاب امثال این حقیر میباشد.

حجت الاسلام هادی صادقی (معاون محترم فرهنگی) در بیانات خود اظهار داشتند:

«زنی که شوهرش را به زندان بفرستد، دیگر از آن مرد برای آن زن، شوهر در نمیآید و زن باید صابون طلاق را به جانش بزند»!

بعید است که ایشان، آن هم در این سمت، با روند و فرآیند به زندان رفتن مجرمان آشنا نباشند. بدیهی است که هیچ زنی نمیتواند دست و پای همسرش را ببندد و او را تحویل زندان دهد و یا گوشش را بگیرد و تا مقابل زندان بکشاند و سپس تحویل زندانبانان دهد!

●- بدیهی است که ابتدا اختلافی پیش میآید – گاه به نزاع نیز کشیده میشود و چون نتیجه نمیدهد، کار به طرح دعوا (شکایت) در دادگاه میکشد – سپس قاصی طرفین را میخواهد، به ادله توجه مینماید، مستندات را ملاک قرار میدهد، اگر لازم شد شهود را میطلبد – سپس اگر دعوا خانوادگی بود، طرفین را به صلح و سازش توصیه مینماید و اگر هیچ نتیجهای نداد، متشاکی را "مجرم" میشناسد و سپس روانه زندان مینماید.

●- بدیهی است که هر زنی (شاکی)، قبل از آن که کار را به دادگاه بکشاند تا قاضی حکم دهد؛ دچار طلاق عاطفی شده است و صابون طلاق قانونی را به جانش زده است و سپس با طرح دعوا، انتظار مجازات مجرم را دارد؛ نه این که چون شوهرش روانهی زندان شد، دیگر باید صابون طلاق را به جانش بزند.

●- کار از لیف و صابون گذشته و اوضاع وخیمتر است، بلکه آتشی به جان زندگی مشترک و خانواده افتاده است؛ نه تنها دیگر از مهر، محبت، مودت و گذشت کاری ساخته نیست، بلکه تحمل این آتشسوزی ممکن نیست که او در دادگاه طرح دعوا نموده است و نتیجه را به قاضی سپرده است.

●- شاید برخی بگویند: «بیشتر این دعواها به خاطر طلب مهریه است و زندانها پر از بدهکاران مهریه میباشد» و البته به سادگی نیز از این مهم میگذرند!

البته که آقایان (به ویژه جوانان) باید هنگام پذیرش مقدار مهریه، بسیار دقت کنند که بیش از توان بالفعل و یا بالقوهی منطقی خود، آن را نپذیرند؛ اما "مهریه" یک اصل مهم است و اگر نبود، تعیین مهریهای که ارزش مالی داشته باشد لازم، و پرداخت آن پس از قبول واجب نمیگردید؛ و البته اختصاصی هم به اسلام ندارد، بلکه در تمامی امم و ملل جاری بوده و هست.

"مهریه" که یک انشای احساسی و تعارف چاپلوسانه نیست، بلکه "طلب" زن از مرد است. یعنی همانطور که چک بانکی ایجاد تعهد مینماید و عدم وصول آن جای طرح دعوا دارد و بدهکار به زندان نیز میافتد؛ "مهریه" نیز یک طلب مستند و قانونی و شرعی میباشد.

شما استاد بزرگواری هستید، و خودتان در منابر و کتابها به ما یاد دادید که:

*- امام صادق علیه السلام فرمودند: «دزدان سه گروهند: کسى که زکات را نپردازد. کسى که مهریه و کابین زنان را نپردازد و خوردن آن را حلال بشمرد و کسى که وام بگیرد و قصد پرداخت آن را نداشته باشد» . (الخصال / ترجمه،ج 1؛ ص 231)

*- امام رضا علیه السلام از پدر و پدران بزرگوارشان به نقل از رسول اعظم صلوات الله علیه و آله فرمودند: «خداى متعال همه گناهان را مى آمرزد، مگر کسى را که مهریه زن را به تأخیر افکند، یا مزد کارگرى را پایمال کند و یا انسان آزادى را بفروشد.» (صحیفة الإمام الرضا علیه السلام / ترجمه حجازی - مشهد، چاپ: اول)

●- حال بفرمایید که دادگاههای ما، نسبت به این سارقین چه حکمی باید بدهند؟ و نسبت به زنی که اموالش توسط شوهرش به سرقت رفته چه حکمی باید بدهند؟ آیا میتوان گفت: «برو بتمرگ در خانهات و زندگی کن»؟!

●- مطالبه مهریه از همسر را به مثابهی یک جرم، ظلم، نقشه، فتنه و ... گرفته و القا نمودهاند! و حال آن که طبق فتوای تمامی مراجع محترم، زن حتی حق دارد که بدون وصول تمام مهریه، به خانه شوهر نرود و تمکین ننماید.

●- جالب آن که ایشان خود در سخنانی اظهار داشتند: «ناهنجاری بزرگ کشور، قانون گریزی است» و اتفاقاً درست هم میگویند.

حال ما در این بحث (خانواده)، با قانونگریزی برخی از مسئولان، سرمایهداران، رشوهگیران و رشوه دهندگان، فرارهای مالیاتی، قاچاقچیان کلان، حقوقهای نجومی و وامهای مریخی و ... کاری نداریم، اما آیا ضرب و شتم همسر (زن)، [تا جایی که او با زیر چشمی کبود و گواهی پزشک قانونی از صدمات بدنیاش به دادگاه پناه بیاورد] – فحاشی به همسر – قرار دادن او در تنگنای مالی – محبوس کردنش در خانه و قطع صلهاش و ...، جرم هست یا خیر؟! و اگر این جرائم استمرار یافت و از حد تحمل گذشت، آیا زن به دادگاه شکایت بنماید یا آن که «اگر شکایت کرد و شوهرش در دادگاه محکوم شد و مجرم شناخته شد و به زندان رفت، زن باید صابون طلاق به جانش بزند»!

این جمله ناخودآگاه بوی تهدید میدهد که «مبادا از شوهرت شکایت کنی و او را به زندان بیاندازی، هر چه کرد تحمل کن»! حال آن که اگر تحملش تمام نشده بود و از این زندگی مشترک بیزار نشده بود که خودش بلد بود شکایت نکند.

البته ایشان در جایی دیگر فرمودهاند: «در بلندمدت آماده هستیم تا در تألیف دروس با مقاطع مختلف از ابتدایی تا متوسطه با آموزش و پرورش همکاری کنیم.» که البته بسیار لازم، ضروری و امیدوار کننده است، به شرط آن که تبلیغ و تدریس چنین دیدگاهها و مواضعی نباشد.

در هر حال امید است مسئولان محترم، با آشنایی بیشتر به احکام اسلام و قوانین، شرایط فرهنگی، مشکلات جامعه و ...، حکیمانهتر با مردم سخن گویند؛ به ویژه وقتی مردم به آنها به چشم یک حجت الاسلام، یک مسئول و یک آگاه و عادل نگاه مینمایند.

فرصت را برای احترامات فائقه و تشکر از فرصتی که احیاناً به خواندن این نامه اختصاص دادید مغتنم میشمارم.

«... وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ» (هود علیه السلام، 88)

... من نمىخواهم در آنچه شما را از آن باز مىدارم با شما مخالفت كنم [و خود مرتكب آن شوم] من قصدى جز اصلاح [جامعه] تا آنجا كه بتوانم ندارم و توفيق من جز به [يارى] خدا نيست بر او توكل كردهام و به سوى او بازمى گردم.

سردبیر پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات (ایکس – شبهه)

مشارکت و هم افزایی (موضوع یادداشت و نشانی لینک، جهت ارسال به دوستان در فضای مجازی)

موضوع:

نامه سرگشاده به رییس محترم قوه قضاییه، در انتقاد به برخی از سخنان معاون فرهنگی قوه قضاییه

نشانی:

http://www.x-shobhe.com/shobhe/9286.html

پیوستن و پیگیری در پیامرسانها: